ตารางทริปย้อนอดีต 
แพ้น้ำมัน..
เคล็ด (ไม่) ลับ
โดย..ศ.ดร.ธงชัย พรรณสวัสดิ์
แพ้น้ำมัน
ผมเป็นโรคแพ้อะไรก็ไม่รู้ อยู่ๆ ปลายนิ้วก็จะมีการบวมน้ำเป็นตุ่มใสๆ อยู่ใต้ผิวหนัง
ถ้าบีบแตกก็จะมีน้ำใสๆ ไหลออกมา ตุ่มใสๆ พวกนี้มีขนาดประมาณเม็ดทราย คือเล็กๆ กระจายอยู่เกือบทั่วนิ้ว แต่เป็นเฉพาะที่ปลายนิ้ว และเป็นที่ด้านหน้าของนิ้วเท่านั้น ด้านหลังนิ้วไม่เป็นและเป็นไม่ทุกนิ้วครับ จะเป็นเฉพาะนิ้วชี้ นิ้วกลาง นิ้วโป้ง ซึ่งเป็นนิ้วที่ใช้จับฉวยอะไรต่อมิอะไร
เคยไปหาหมอเมื่อ 5-6 ปีมาแล้ว หมอบอกว่าเป็นอาการแพ้อะไรสักอย่าง แต่ไอ้อะไรสักอย่างที่ว่านั้นหมอเองก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร หมอให้เฝ้าสังเกตดูเอาเอง และถ้าเป็นมากก็ให้ใส่ถุงมือป้องกันเอา ผมเคยใส่ถุงมือเดินไปเดินมา (คนเขานึกว่าไม่บ้าก็เว่อร์) ถึงได้รู้ว่าวันๆ มือเรานี่จับอะไรๆ สกปรกมามากมาย เช่นจับราวบันได จับหนังสือพิมพ์ จับราวรถเมล์ จับลูกปิด จับหมา
จับสารพัดจะจับ เพราะแค่ไม่กี่ชั่วโมงที่ใส่ถุงมือสีขาว ถุงมือนั้นก็จะเป็นสีน้ำตาลดำคล้ำ แบบดูไม่ได้เลย
แต่ก็หาสาเหตุไม่เจอว่าตัวเองแพ้อะไร จนมาเมื่อสักสองสามปีมานี้ถึงได้พบว่าตัวเองแพ้น้ำมัน ก็ไอ้น้ำมันจักร น้ำมันหล่อลื่น น้ำมันก๊าด น้ำมันสเปรย์ ที่พวกเราใช้ตอนซ่อมจักรยานนี่แหละ เพราะสังเกตได้ว่าถ้าต้องซ่อม ต้องใส่โซ่ ต้องล้างโซ่เมื่อไหร่ รุ่งขึ้นอีกวันเห็นผลทันที คือเกิดตุ่มใสที่ว่า และจะเป็นอยู่ถึงอาทิตย์สองอาทิตย์ รำคาญเป็นบ้าเลยเพราะมันจะพอง แตก และก็เจ็บ แถมหนังยังแข็งและลอกอีกต่างหาก
หลายคนจึงเห็นผมว่าเวลาเราไปซ่อมจักรยานให้เด็กๆ กัน ผมมักเป็นฝ่ายแค่ให้กำลังใจ
ไม่ค่อยช่วยซ่อมเท่าไร เพราะผมกลัวนิ้วพองนี่เองครับ
เคยถามหมอว่าแล้วทำไมแต่ก่อนไม่แพ้ เดี๋ยวนี้มาแพ้ แต่ก่อนยังซ่อมจักรยานได้เลย หมอตอบแบบไม่ให้กำลังใจเลยว่า ของแบบนี้มันไม่แน่ แต่ก่อนไม่แพ้ตอนนี้ก็แพ้ได้
จึงเล่าให้ฟังว่าของแบบนี้ก็มีอยู่ ทางแก้คือหนึ่งไม่ซ่อม ไม่ล้าง ให้คนอื่นซ่อมหรือล้างให้
หรือสอง ถ้าจะลงมือทำเองก็ให้ใส่ถุงมือพลาสติกแบบไม่ให้สัมผัสกับน้ำมัน ซึ่งผมลองทำแล้ว ก็ได้ผลอยู่ แต่ร้อนมือและจับเครื่องมือไม่ค่อยสะดวกครับ
Custom Search
ภาษาไทย
English
